Dyspersator jest środkiem powierzchniowo czynnym, który ma zarówno właściwości lipofilowe, jak i hydrofilowe w swojej cząsteczce. Jego główne składniki można podzielić na dwie kategorie: nieorganiczne dyspersyjne i organiczne dyspersyjne.
Powszechnie stosowane nieorganiczne środki dyspersyjne obejmują:
1. krzemiany, takie jak szkło wodne;
2. fosforany metali alkalicznych, takie jak trójpolifosforan sodu, heksemetafosforan sodu i pirofosforan sodu.
Składniki organicznych środków dyspersyjnych obejmują:
1. kwasy tłuszczowe;
Amidy alifatyczne
3. estry, np. stearamidy z wyższymi alkoholemi;
4. bis-stearamid winylu (EBS)
5. monoglicerydy kwasu stearynowego (GMS);
6. węglowodorowe parafiny stałe;
7. pochodne celulozy;
8. poliakrylamid;
9. guma gur;
10. kwasy tłuszczowe glikolu polietylenowego itp.